Shinsei

Yılda birkaç kez yemek sofrasında görüşürüz. Otoriter yapıda, sevgisini sakınan, insanlara statülerine göre saygı duyan biri. Gençliğimin ilk yıllarının ateşini hayatımın bugünkü evresine ertelemek zorunda kalmamın iki nedeninden biri. Güvenli bir hayatım olmasını istemesi, kendi istediğim gibi bir hayatı seçebilmemin önüne geçti yıllarca. Artık bunlar için onu suçlamıyorum ama geçmişte önüme koyduğu engeller ilişkimizi tamiri mümkün olmayacak şekilde zedeledi. Yine de onunla ara sıra görüşmek bana iyi geliyor.

Yılda birkaç kez yemek sofrasında görüşürüz. Yumuşak ve hafifmeşrep biridir. Kendi evrensel görüşü olmadığından çevresinden duyduklarını papağan gibi tekrarlayarak bir diğerine aktarır. Gençliğimin ilk yıllarının ateşini hayatımın bugünkü evresine ertelemek zorunda kalmamın iki nedeninden biri. O da annem gibi hayatımın varlığından çok güvenliğini düşünüp önüme engeller yağdırdı. Ruhuma açılan yaraları onarabilmiş olsam da ilişkimiz geri düzelmeyecek gibi hissediyorum. Ara sıra görüştüğümüzde birbirimize benzer yanlarımızı fark etmek garip hissettiriyor.

Tsuchiryu Konağı’nda sık sık karşılaşırız. Oldukça cana yakın ve babacan bir insandır. Tüm duygularını, bilgisini paylaşır. Karşısındakini anlamak için sarf eder, kimsenin duygusunu incitmemek için çaba gösterir. Geçmişimde annem ve babamın önüme koyduğu engelleri aşabilmemi sağladı. Shinobi olmamı, klana yeniden bağlanmamda hep yanımda oldu. Yaşadığım tüm başarıların ilk kıvılcımını yaktı. Ona çok şey borçluyum. Oğlu Minato’ya elimden geldiğince aynı yardımı yapmaya çalışıyorum. Onun aşamadığı chuunin rütbesini aştığımdan beri her karşılaşmamızda benimle gurur duyduğunu dile getiriyor. Konakta her karşılaşmamız içimi ısıtıp yüzüme bir gülümseme yerleştirmeme sebep oluyor.

Arada denk geliyoruz. Akademi yıllarımda sınıfın şakacı çocuğuydu. Herkesi güldürürdü. Arılarıyla bize gösteriler yapardı. Ders aralarında ve okul sonrası çalışıp oyunlar oynadığımız küçük ekibin lideri gibiydi. Hep bizden birkaç yaş büyük abisinden bahsederdi. Hepimize onu över, Ichiro abiye hayranlığımızı körüklerdi. Izumi ve Shin’in bir diğer koldan kuzeni. Yıllardır karizmatik oluşundan hiçbir şey kaybetmedi.

Bazen karşılaşıyoruz. Akademi sınıfımda olan diğer klan üyesi, uzaktan kuzenim. Genellikle hayattan bıkkın bir tipti. Yaşlarımıza göre çok uzun boylu, kaslı ve güçlüydü. Ekiple oyun oynarken derse geç kaldığımızda bizi güç kullanarak sınıfa sokardı. İlk eğitim hepimiz başarılarımızı ona borçlu olduğumuzu söyleyebiliriz. Bugün de çocukluğunda olduğu gibi anormal derecede uzun boylu ve kaslı yapısı var.

Sık sık görüyorum onu, görevlerimizin finali eş zamanlı denk geldiğinde raporlarımızı verirken birbirimizle karşılaşıyoruz. Akademi döneminde klanının özel güçlerine ulaşmakla kafayı bozmuştu. Bu yönden biraz benziyorduk ama Hayate’nin takıntısı başka bir şey düşünemeyecek kadar ileriydi. Ders dinlerken, oyun oynarken, sohbet ederken ne yapıyorsak yapalım konuyu bir şekilde Rengogan’a getiriyordu. Henüz bu onura erişemediğini biliyorum ama klan liderinin lütfunu kazanmaya çok yaklaştığından bahsettiğini hatırlıyorum.

Akademi mezuniyetimden beri onu hiç görmedim ama Hayate ile karşılaşmalarımızda haberlerini alıyorum. Sınıfın en geri köşesinde otururdu. Dersle ilgilenip ilgilenmediğini anlayamazdım. Bir şekilde geçerdi. Yerinden kalkmasını sağlayan tek şey Jiro ve ekibimizle ders aralarında oynadığımız oyunlardı. Okul sonrası bizle takılmazdı. Onun yüzünden bir kişi eksik oynardık. Bu sıralar görev sonuçları raporlarına denk geliyorum, oldukça başarılı devam ediyor.

Tsuchikage’nin ofisinde birlikte çalışmalara gidiyoruz. Birlikte görevlendirildiğimiz de çok oldu. Sürekli konuşan, kalın ve net ses tonuyla hayat dersleri veren bir adamdır kendisi. Hiç susmaz, konuşmadığı anda bir şeylerin yanlış gittiğini anlarım. Genin dönemimde bana shinobi yaşamının temel taşlarını öğretirken de hiç susmadı. Bu yönüne alışınca gerçekten iyi bir öğretmen olduğunu anlamıştım. Birlikte yazıldığımız nöbet ve devriye görevleri, hocam konuşmasıyla zamanı büküyormuşçasına kolay geçiriyor.

Bazı geceler dışarı çıktığımda eğlence yerlerinde karşılaşıyoruz. Shinobi hayatına birlikte adım attığım iki kişiden biri. Her an heyecanlı oluşu onu diğer insanlardan bariz şekilde ayıran bir özelliği. Arkadaşlığımın sağlamlığını yitirmediği nadir kişilerden. Birlikte öğrendiğimiz çok şey oldu. Her denk geldiğimizde mutlaka uzun uzun konuşur, bir önceki konuşmamızdan beri yaşadıklarımızı birbirimize aktarırız. Heyecanlı heyecanlı konuşurken bazen tükürüyor, o yüzden yemekli yerken karşılaştığımızda muhabbeti başlatmak için yemeğini bitirmesini bekliyorum.

Birlikte çok görevlendiriyoruz, iyi bir kombinasyon oluşturduğumuz için sanırım. Shinobi hayatına birlikte adım attığım iki kişiden biri. Birlikte çok şey öğrendik. Akademiden Jiro ve Shin’in bir diğer koldan kuzeni. Bazen buluşup uzun yürüyüşler yapıyoruz. Muhabbetinden çok keyif alıyorum, hiçbir zaman sıkıcı veya rahatsız edici yönlere evrilmiyor. Beni çok iyi tanıyor ve konuşma işini çok iyi beceriyor gerçekten. Son görevlerinde biraz sıkıntı çekmişti. Kariyerinde ilerleyemeyeceğinden korkuyor, ona bu konuda destek olmak istiyorum.

Birlikte devriye gezip nöbet tutuyoruz ama köy dışına görevlendirme yazılmıyor. O arada biraz konuşuyoruz. Chuunin olduğum dönem görevlerin büyük çoğunluğuna birlikte gittiğimiz ekibin üyesiydi. Jiro ve Izumi’nin bir diğer koldan kuzeni. Yaşı benden birkaç sene gençtir. O zamanlar çok aceleci davranır, erken karar alırdı. Törpülemesi gerektiği bir özelliği olduğunu defalarca söylediğimde bana pek hak vermezdi. Ondan önce terfi almış olmam umarım doğru söylediğimi anlamasına sebep olmuştur. Çünkü benden yetenekli olduğu kesindi. Hırslı bakışları son birkaç görüşmemizde yatışmış, biraz olgunluk kazanmıştı.

Duyduğuma göre genellikle benim çalıştığıma çok ters saatlerde çalışıyor oluyor, nadiren karşılaşıyoruz. Chuunin olduğum dönem görevlerin çoğunluğuna birlikte gittiğimiz ekibin üyesiydi. Üste üste başarılı görevlerin ardından eş zamanlı terfi aldık. O gün elde ettiğimiz mutluluğu yalnız kaldığımızda birbirimize sarılarak kutlamıştık. Ne sarılmaydı ama, birkaç dakika sürmüştü. Hiç bitmesin istemiştim. Konuştuğumuz zaman pek yüzüne bakmam. Çünkü güzelliği beni paramparça ediyor, aklım dağılıyor, kelimeleri bir araya getiremiyorum. Keşke daha sık karşılaşsak.

Üst seviye görevlere birlikte gittiğim, müsait olduğumuz her fırsatta birbirimize partnerlik ettiğimiz en yakın arkadaşım. Renga-sama’nın talimatıyla bir araya gelmiş olsak da birbirimize çok alıştık. Gizemli, havalı, iş bitiren bir karaktere sahip. Birlikte bir işe giriştiğimizde sırt sırta verip her işin üstesinden geleceğimiz inancına sahibim. Son zamanda yaptığımız anlaşmayla artık biraz da başka insanlarla görüşebilmek için sivil hayatlarımızda görüştüğümüz vakti kısıtladık. Götle don gibi de olmaya gerek yok bu yaştan sonra.

Onunla her karşılaşmamız benim için bir nimet. Ağzından dökülen her kelime dimağıma kazınan yeni bir bilgiye dönüşüyor. Onun yakınında olmak çok büyük bir onur. En büyük hayalim yerini doldurabilecek güce erişmek ve halefi olabilmek. Hemen ardından olmasa da bir gün yerine geçmek ve kendimi kanıtlamak en büyük amacım. Ona hayranlığım yüzünden onun gibi giyiniyorum, onun gibi konuşuyorum, onun gibi düşünüyorum. En azından öyle yapmaya çalışıyorum. Arada konuşurken uyuyakalıyor ama çok sağlam bir kişilik. En büyük hayranıyım.

Konakta sık sık karşılaşıyoruz. Ena Abla benden önceki kuşaktan. Juuton hakimiyetimi uyandırmama epey yardımcı oldu. Bunu başarmam çok uzun sürdü ama o çok sabırlıydı. Eğitim dışında öyle değil, yalnızca eğitimde sabırlı. Yemeği gecikince çıldıran, istediği saatte uyanamayınca kendini paralayan dengesiz bir kişiliğe sahip. Bunlar ona olan saygımı yitirmeme sebep değil. Akrabalık ilişkilerine pek hakim değilim. Önemli birilerinin çocuğu olduğunun dedikodusuna şahit olmuştum. Birlikte geçirdiğimiz vakitlerde temkinli davranıyorum.

Konakta yeri iki oda yan tarafımda. Konakta ve köyde vakit geçirdiğimiz çok zaman oluyor. Akari Abla ile görev veya antrenman konularını hiç konuşmadık. Bana insan ilişkilerimde ve klanın sivil alanlarını tanımamda yardımcı oldu. Yumuşak hislerimi yönlendirmeyi bana o öğretti. Duygusal yanlarımı anlamamı sağladı. Bana anlattıkları hep perspektifimin dışından gelen şeylerdi. Çok şaşırtıcı bir insan. Kızı Misaki’den korksam da kariyerinde destek olmaya çalışıyorum. Bazen bu konuşmalar sırasında kendimi kötü hissettiğim için onunla sohbete çok istekli değilim açıkçası. Her sohbetimizde ufkum genişlese de yorucu oluyor. Yorgun argın zamanlarımda ona yakalanmaktan kaçsam da en sevdiğim insanlardan biri.

Yakın zamanda liderlik ettiğim görevlerde hep yanımda oluyor. Birlikte görevlendirilmeye alıştık. Güzel bir abi-kardeş ilişkisi geliştirdiğimizi düşünüyorum. O da benim gibi klanın piçlerinden. Hayatımı piçi olduğum klana kendimi kabul ettirme noktasından ivmelendirdiğim için kendime onunla çok yakın hissediyorum. Tabi birkaç belirgin farklılığımız var. Babası Saito Usta, klanın bahçe işleriyle ilgileniyor ve yiyecek yetiştiriyor. O ailesinin desteğiyle burada, ben aileme rağmen. Ancak Haruka’nın onu rol model alan bir kardeşi var, omuzlarında bir yük, Taiga. Benim kendimden küçüklere iyi örnek olma kaygım, Haruka’nın bu yükü hissettiği yaştan çok sonra gelişti. Bu yüzden onun işi daha zor gibi. Göreceğiz. Onun yanında olmaya ekstra özen göstereceğim.

Genelde yemekhanede ve antrenman alanını kullandığımız zamanlarda ortaklaşıyoruz. Ona bilgilerimi ve yeteneklerimi anlatmaya, öğretmeye çalışıyorum. Arada benim de ondan öğrendiğim şeyler oluyor. Fazla iyi niyetli, tatlı bir kızcağız. Shinobi olmak için fazla yumuşak karakterli. Ancak onu sadece sivil hayatta gördüğümden emin olamıyorum. Belki görevlerinde farklıdır. Umarım farklıdır. Bilemiyorum. Kendimi onun eğitiminden sorumlu gibi hissediyorum.

Uyku tutmadığı zamanlar ayı izlediğimde yatak odalarının ortak baktığı bahçede bakışmakla yetiniyoruz. Çok sohbetimiz olmadı. Beni uyku tutmadığında onu da mı tutmamış oluyor, yoksa her gece boş boş aya bakmayı mı seviyor bilmiyorum. Oldukça soğuk bir kişiliği var. Başka yerlerde denk geldiğimizde konuşmamız gerektiği kadar konuştuğumuzdan tanışıyoruz. Topluluk içinde denk gelince sohbetimle onun duvarlarını kırmayı ve kendisini klan topluluğuna katmayı deniyorum. Henüz başarılı olabilmiş değilim.

Akari Abla’nın kızı. Annesi gibi tatlı ama oldukça yaramaz bir çocuk. Her şeye motivasyonu çok yüksek, henüz disiplin inşa edememiş, tehlikeli şakalardan keyif alıyor. O etraftayken kendime güvenemiyorum, sırtımı bir duvara yaslama ihtiyacı duyuyorum. Kaynar su dökme şakası gibi şeyler yaptığı çok insan oldu. Bana zararı dokunmadı ama her an dokunabilir. Arada antrenman alanında görüyorum, orada da temkinli olma koşuluyla yardımcı olmaya çalışıyorum.

Konakta sürekli karşılaşıyoruz. Ailesini kaybetmiş bir çocuk. Klana annesinin tarafından kan bağı olduğunu biliyorum. Geçmişinden beklenecek olanın aksine sessiz bir çocuk değil. Neşesini bozmamak için elimden geleni yapıyorum. Klanın başka bir piçi olarak birlikte çok vakit geçirmemiş olsak da onu Haruka ve Taiga gibi kendime yakın hissediyorum. Antrenman yaparken yakaladığımda aklına birkaç şey kazımadan bırakmıyorum. Shinobi olarak yetenekleri gelecek vaadediyor.

Dayım Akira ve Yengem Asuka’nın oğlu. Mutlu ve kendine güvenen bir çocuk. Onunla sohbet etmesi oldukça keyifli. Onun yaşlarındayken fark edemediğim şeyleri yeniden keşfetmemi sağlıyor. Çok akıllı, sürekli aklını kullanan aktiviteler yapıyor. Oynayacak kimse bulamadığında kendi kendine Shogi oynuyor. Onu henüz kimsenin yendiğini görmedim. Shinobi yetenekleri muhteşem değil ama yaşına göre yeterli. Bir sorusu olduğunda gelip kendi soruyor, benim konuyu açıp bir şeyler anlatmama gerek kalmıyor. Süper çocuk.

Konağın temizlik görevlisi Eiji Abi’nin ikizlerinin erkek olanı. Kardeşi de kendisi de çok tatlı çocuklar. Itsuki biraz daha yetenekli, daha az çalışarak başarabiliyor. Daha hareketli, daha konuşkan ve meraklı. Mimarlık derslerine birlikte gidiyoruz. Çocuğun garip bir zekası var. Bu yaşta mimarlığı benden iyi anlıyor ve çözümlüyor. Ryusei ile denk geldikleri her fırsatta Shogi’ye oturuyorlar. Genelde kaybediyor ama yaptıkları analizlerden anladığım kadarıyla oyunlar epey çetin geçiyor. Bir ara ikisini kıstırıp bana da şu oyunu öğretmelerini isteyeceğim.

Konağın temizlik görevlisi Eiji Abi’nin ikizlerinin kız olanı. İkisi de çok tatlı çocuklar. Miyu biraz daha çalışkan, her şeyde Itsuki’nin eksiklerini çalışarak onun yapamadığı şeyleri yapıyor. Çok sakin, soğukkanlı, sabırlı. Taş işçiliği öğrenmeye başladığını biliyorum ama henüz başlangıç seviyesinde. Kendini geliştirirse birlikte bir şeyler yapabiliriz. Geçen gün antrenman alanında ona yalnız gördüğümde falsolu shuriken fırlatmayı öğrettim. Çok sevindi, sırıtmasını bozmadan koşa koşa Itsuki’yi şaşırtmaya gitti. Ben de arkasından güldüm.

Klanın ünlü taş sanatçısı Kaede’nin kızı. O da annesi gibi taşı işlemeye bayılıyor. Karakterini bu temelden oluşturmaya başlamış bile. Bu yaşından Doton tekniklerine merak salmış durumda. Boş zamanımda bir şey göstermeye çalıştım ama chakra kontrolünü sağlayamadığından pek beceremedi. Bu merakının onu ileride güzel yerlere taşıyacağından eminim.

Konakta koşuşturan çocuklardan bir diğeri. İsimlerini hatırlayamadığım birilerinin çocukları. Çok uzak akrabalar, görüşmemiş bile olabilirim. Biraz yaramaz bir oğlan ama çok az bir korkutmayla hizaya giriyor. Nadiren küçük sorunlar yaratıyor. Kendisine biçilen rolü yerine eksiksiz getiriyor. Uyar oğlu, görev adamı… olacak.

Klanın ünlü mimarı Yori’nin kızı. Babasının işleriyle hiç ilgisi yok. Tüm odağı shinobi olmak üzerine kurulu bir çocuk. Dersten çıkıyor, antrenmana gidiyor, yemek yiyor, uyuyor, uyanıp yeniden derse gidiyor. Boş günlerini konakta bulduğu en yüksek rütbeli shinobiyi soru yağmuruna tutup not almakla geçiriyor. Biraz kendime benzetiyorum bu yönünü. Tabi onun ailesi ona engel olmaya çalışmıyor. Bu açıdan onu gördükçe mutlu oluyorum. Biraz zihnimi tüketse de tüm sorularını yanıtlamaya çalışıyorum.

Konakta koşuşturan çocuklardan bir diğeri. Aile bağlarını pek bilmiyorum ama sürekli gördüğüm kalabalık arkadaş grubunun bir parçası. Taiga, Ryusei ve diğerleriyle çok iyi anlaşıyor. Ekibin lideri gibi bir şey. Yapılacak etkinliği kararlaştırıyor, takımları kuruyor, diğer çocukları yönlendiriyor. Haşin bir çocuk. Büyüyünce ekipleri derleyip toparlayacak gibi. Ona öğrettiğim şeyleri zaman zaman diğer çocuklara gösterdiğine şahit oluyorum. Bu tarz şeyler gördüğümde içimde sahip olduğumu bilmediğim duyguların aktifleştiğini hissediyorum.

Konağa ara sıra gelen çocuklardan. Bütün oğlanlar ona hayran. Güzelliğiyle hepsini büyülüyor ve bunun farkında. Antrenman dışında oturduğu yerden kalkmasına gerek kalmıyor. Atsushi’den su, Taiga’dan notlarını, Keisuke’den kalemlerini rica ediyor; daha cümlesi bitmeden tüm dünya önüne serilmiş oluyor. Geçenlerde kendisine ‘Prenses’ denmesini istediğine şahit oldum. Çocuklar artık ona böyle sesleniyor. Korkutucu bir tablo.

Haruka ve Taiga’nın kuzeni olduğunu biliyorum ama bağlarını tam çözemedim. Derslerini ve antrenmanlarını biraz aksatsa da sonradan bocalayarak toparlayan bir çocuk. Arkadaş çevresinde genellikle sakin ama arada bir yaptığı yerinde esprilerle havalı bulunan biri. Kafası biraz yavaş çalışıyor gibi ama bu durum ona bir sorun yaratmıyor. Hatta bundan mutlu gibi gözüküyor. İlginç bir çocuk. Arada bir zihin jimnastikleri yaptırmaya çalışıyorum, tabi ilgisini çekebilirsem.

Saito Abi’nin ikinci oğlu, Haruka’nın kardeşi, klanın piçlerinden. Haruka’nın kardeşi olması kendimi ona yakın hissetmeme sebep oluyor. Çocuk çok yetenekli ama zeka ve chakra kontrolü açısından oldukça zayıf. Ne kadar boş zamanı varsa yakın dövüş öğrenmeye harcıyor. Kendinden yaşça büyük geninlerle yakın dövüş antrenmanları yapıp kazanabiliyor. Muhtemelen istisnai durum kabul edilip öyle mezun olacak. Her gördüğümde onunla kısa süreli güreşe tutuşuyorum. Şimdiden çok güçlü.

Konakta çok zaman geçiren çocuklarla iyi arkadaş ama konağa nadiren uğruyor. Ailesi köyün uzak kalan bir yerinde oturuyormuş, bizimle konaklamasını pek istemiyorlar. Neyse ki shinobi olmasına bir karşıtlıkları yok. Kendisini iyi tanımamın sebebi Taiga’nın gücüne az da olsa karşı koyabilmesi. Yaşıtları arasında onunla karşılaşabilen tek çocuk. Ayrıca Keisuke’nin diğer yönleri de yeterince gelişkin. Geçenlerde biraz chakra kontrolü çalıştık. Yeteneği yaşının ilerisinde sayılır.

Dayım Akira’nın eşi, kuzenim Ryuusei’nin annesi, Asuka Abla. Klanın yemek işlerinin sorumlusu. İnsanların iyi ve sağlıklı beslenmeleri, malzemelerin satın alınması, pişirilmesi, mutfak düzeni, her şey onun kontrolünde. Tsuchiryular için çok büyük sorumluluk. Dayımı bir oğlanken aklı başında bir adama dönüştürmüş, oğlunu çok iyi yetiştirmiş, beni de dayımın klana kazandırması sırasında oldukça aktif rol almasıyla herkesin kendisine olan saygısını katlamış hükümet gibi bir kadın. Bir yandan otoriter, bir yandan sevgi dolu, inanılmaz dengeli kişiliğe sahiptir. Neredeyse her yemeğimi konak yemekhanesinde onun elinden yerim. Muhteşem bir aşçıdır.

İkiz geninler Itsuki ve Miyu’nun babası, Eiji Abi. Shinobi olan eşini kaybetmiş, tek başına çocuklara ebeveynlik yapmayı hayatının odak noktasına çevirmiş. Klanın uzun süredir temizlik görevlisi. Bir shinobi kadar olmasa da yakın dövüş teknikleri biliyor. Çocukları akademiye giderken kendisinin onlara ek eğitim verdiği zamanları hatırlıyorum. Proaktif kişiliğiyle girdiği ortamda yüzleri gülümseten, herkesi güvende hissettiren bir kişiliğe sahip. Temizlik işinde çok iyi olduğu için başka büyük köylerin klanlarından kendisine yüklü teklifler yapıldığını biliyorum. Geçenlerde karşılıklı yemek yediğimiz sırada ağzını şapırdattığı için arka masadaki Asuka Abla’dan okkalı bir fırça yedi.

Haruka ve Taiga’nın babası, Saito Abi. Klanın bahçe işlerinden sorumlu. Konağın çevresinde açan tüm çiçekler onun eseri. Küçük bahçede yetiştirdiği meyve ve sebzelerle beslenmemizde de etkin rol alıyor. Sürekli çalışır, hiç boş durmaz. Yemek yerken bile anlamadığım bir şeylerin hesaplarını yapıyor. Sohbete bile vakit ayırmaz. Onu kendime yakın hissetsem de o benle hiç uzun muhabbete girmedi. Haruka ve Taiga gibi iki tevazu sahibi çocuk yetiştirmiş olmasıyla bu durumunu bağdaştıramıyorum ama çocuklardan oldukça memnunum. Birkaç gün önce tek başıma kahvaltı yaptığımı görünce gelip tabağıma iki tane taze yeşil biber bırakıp gitti. İyi bir şey mi demeye çalıştı yoksa bu bir tehdit miydi anlamadım.

Muhteşem taş işlerinin sahibi, taş işçiliğini bir sanata dönüştüren muhteşem insan, Yuka’nın annesi. Benim yaşlarımda. Büyüleyici güzelliği klan üyelerine pek işlemese de konağın dışında kendisini görmek için sıraya giren erkeklerden sokağa adım atamayan bir kadın. Tepeden tırnağa her yerini güzelleştirdikten sonra taş işleyerek kirlenen, ertesi gün aynı rutine başlayan biri. Tam bir sanatçı, anlattıkları şeyler bana yabancı gelse de onun konuşurken keyif alıyorum. Kızıyla çok ilgili değil ama iyi bir anne. İki hafta önce Yuka’nın elemental kontrolüyle ilgili bana soru sorduğunu hatırlıyorum.

Klanın mimarlıkla ilgili işlerini halleden, mimarlık dersleri veren Yori Abi. Aynı zamanda akademi öğrencilerinden Airi’nin babası. Çok rahatsız edici bir adam. Dedikodudan ve laf sokmaktan keyif alıyor. Bunları saldırgan tavırla yapmadığı için yumuşak duruyor ama ben onunla konuştuğumda sözlerinin altındaki sinsi kokuyu alıyorum. Ondan pek haz etmesem de klana verdiğim değerden dolayı ona katlanıyorum.

Iwagakure’nin en lezzetli yemekleri, en aromatik içkileri, en güzel kadınları, en eğlenceli sohbetleri, en keyifli gecelerinin yaşandığı Teppanyaki Masato’nun sahibi ve işletmecisi, köydeki en sevdiğim ikinci adam: Hayashida Masato. Güler yüzü, hiçbir ciddi meseleyi takmayan zihni, muhteşem espri yeteneği, süper muhabbeti, muntazam aşçılığıyla insanları ağırlayan Masato Abi cidden bu köyde çok insana ilham kaynağıdır. Her akşam düz ızgarası ve barının etrafında toplanan 10-15 kişiye verdiği hizmet ve ettiği sohbetle hepimizi kendisine bağladı. Küçük dükkana talep çok yoğun değil ama keşfeden bir daha bırakamıyor. Orada tanıştığım insanlarla başka bir yerde hiç görüşmeyen ayrı bir arkadaş grubu gibiyiz.

Köylerin birlikte araştırılmasını istediği bir olayda tanışmıştık. Rütbeme tam alışamadığım bir dönemdi, komutayı doğrudan eline alıp beni evire çevire kullanmıştı görev süresince. Başta nefret etsem de biraz içine girince yaptığından oldukça etkilenmiş ve bu baskın kişiliğine hemen teslim olmuştum. Görev tamamlandığında birbirimizden ayrılırken Iwa’ya bir daha gelirse önce bana uğrayacağını söyleyerek götüme şaplak atmıştı. O günden beri köylerin ortak görevlendirmelerini dört gözle bekliyorum.

Ortak görevlendirmelere merakımı fark eden Renga-sama, beni her ortak operasyona yazmaya başladığından gönderdiği bir görevdi. Bu sefer ipleri elime alıp durumu yönlendirmeyi başarmıştım. Görev çok iyi sonuçlanmamıştı ve canımızı zor kurtarmıştık. Hikari suçun bende olmadığını defalarca tekrarlayıp beni teselli etmişti. Ortak raporumuzu teslim ederken uzun uzun konuşmuştuk. Farklı bir köyün askeri olup da güvenimi kazanan ilk kişi olmuştu.

Yine bir ortak görevlendirmeye gönderildiğimde tanıştığım güçlü bir shinobiydi Riku. Farklı kulvarlardan yönettiğimiz görev çok iyi geçmişti. Her hareketimde bana iltifatlar yağdıran garip bir adamdı. Onu susturmak için kendimi kötülemek zorunda kalmıştım. Benim için utandırıcı bir tecrübe olmuştu. Ayrılırken elimi sıktığında başparmağıyla birkaç saniye boyunca avuç içime masaj yaptığını hissettim. Neden böyle bir şey yaptığını anlayamamıştım. Garip bir adamdı.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kedilerden. Dolgun bembeyaz tüyleri ve yeşil-mavi çift renkte gözleriyle bir güzellik timsali. Oldukça etine dolgun ve kaslı bir dişi. Tofu’nun annesi. Konakta yaşayanların sevmek için sıraya girdiği muhteşem bir kedi. Yaşlı sayılacağı zamanlarına girmek üzere.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kedilerden, Yuki’nin oğlu. Tüyleri annesi gibi dolgun değil ama renk olarak aynı, beyaz. Tofu’nun iki gözü de mavi. Annesi kadar değil ama o da çok güzel. Erkek olmasına ve yetişkinliğe girmesine rağmen henüz çok etlenip butlanmadı ama zayıf sayılmaz. Kendini pek sevdirmiyor.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kedilerden. Koyu yeşil-siyah karışımı alacalı ve seyrek tüyleri ve kahverengi gözleriyle oldukça tatlı bir kedi. Etine dolgun bir dişi, Maru’nun annesi. Sevilmek istediğinde en yakındaki kişinin yanına gidip miyavlamaya başlıyor. Yaşlı sayılacağı zamanlarına girmek üzere.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kedilerden. Dolgun simsiyah tüyleri ve kahverengi gözleriyle kimisinin şanssızlık getirdiğine inandığı cinsten bir kedi. Henüz yetişkinliğe erişmediği için biraz zayıf görünüyor. Kendini pek sevdirmiyor.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kedilerden. Sapsarı bir kedi; derisinden fışkıran tüyleri, gözleri… Patilerinin uçları çorap giymiş gibi beyaz. Diğer kedilerle hiç benzerliği yok, nereden geldiğini de bilmiyoruz. Etli ve kaslı bir erkek. Epey konuşkan, hep birilerinin kucağında kendisini sevdirip miyavlıyor. Bazen antrenmanlara katılıp fırlattığımız ekipmanları bize geri getiriyor. Yetişkinliğinin baharında olduğunu tahmin ediyoruz. Kedilerin içinde en sevdiğim.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kuşlardan. Gagası ve sırtı simsiyah, kanatlarının altı ve belden aşağısı beyaz, göğsünde kızıl tüyleri olan bir kuş türünden. Ne olduğunu tam isimlendiremedik. Göç eden bir kavimden uçmaya devam edemediği için ayrıldığını tahmin ediyoruz. Sürekli kedilerle oyun oynuyor.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kuşlardan. Gagası ve sırtı simsiyah, kanatlarının altı ve belden aşağısı beyaz, göğsünde kızıl tüyleri olan bir kuş türünden. Kavimleri göç ederken Kirara’nın yaşadığı sakatlığa refakat ettiğini tahmin ediyoruz. Kendini iyi hissettiğini düşündüğüm zamanlarda uzun uzun şarkılar söylüyor.

Saito Abi’nin sebze bahçesinin yanında beslediği kuşlardan. Gagası ve sırtı simsiyah, kanatlarının altı ve belden aşağısı beyaz, göğsünde kızıl tüyleri olan bir kuş türünden. Ancak bunun gagası mavi. Kavimleri göç ederken Kirara’nın yaşadığı sakatlığa refakat ettiğini tahmin ediyoruz. Bu diğerlerinden farklı olarak hep uçuşta, etrafı gözlüyor gibi. Yorulduğunda inip yemek yiyor, uyuyor, geri uçuşa geçiyor.

Saito Abi’nin konağın kapısında beslediği köpeğimiz. Sırtı turuncuya yakın sarı, göğsü sarıya yakın beyaz renkte bir shiba. Epey kilolu, oldukça yaşlı bir dişi. Sürekli kapının önünde duruyor, günü genellikle yatmakla geçiyor ama yabancı birini gördü mü önüne geçerek onları içeri sokmamaya çalışıyor. Bu konuda çok başarılı olmasa da sanırım kendisini konağın koruyucusu olarak görüyor. Her gelen geçen kafasını okşuyor, çok sevinip hemen gülmeye ve kuyruğunu sallamaya başlıyor. Kendini sevdirmek için çaba göstermiyor ama birileri onu sevince çok mutlu oluyor. Çekingen ve çok sevimli biri.